user_mobilelogo

Powołanie

nasza praca - grafika losowa

palka.jpg

Zapraszamy

wieczernik modlitwy

Najbliższe Spotkanie
10 września
(2-gi poniedziałek miesiąca)
18:00 RÓŻANIEC i ADORACJA
19:00 MSZA ŚW.

Film o S.Konsolacie

 

Razem z nami

Odwiedza nas 10 gości oraz 0 użytkowników.

Kolejna, 57-ma już rocznica przybycia naszych pierwszych Sióstr do Ostrowa Wielkopolskiego skłania nas do wdzięczności także za dar własnego powołania!

Nasza Fundacja powstała jako wotum wdzięczności za 100 lat obecności Klarysek Kapucynek na polskich ziemiach!

Św. nasza Matka Klara pisze w swym Testamencie: „Wśród różnych dobrodziejstw, które otrzymałyśmy i co dzień otrzymujemy od hojnego Dawcy, Ojca miłosierdzia, i za które powinnyśmy chwalebnemu Dobroczyńcy całym sercem dziękować, jest wielkie dobrodziejstwo naszego powołania”.

Przypomnijmy sobie kilka słów na temat historii:

Pół wieku temu - z górą! - na ziemi ostrowskiej zagościły pierwsze Siostry Klaryski Kapucynki. Przyjechały tu z Przasnysza, wioząc ze sobą fundacyjny obraz Maryi Królowej Polski, pod tym bowiem wezwaniem miał być wybudowany tu nowy Klasztor. Kim były te Siostry? Jakie przesłanie ze sobą niosły? Jaka misja została im powierzona?
Przede wszystkim były to duchowe córki „serafickich Rodziców” – świętych Franciszka i Klary z Asyżu. Niosły ze sobą całą historię dziejowych zmagań o wolność ducha, czystość prawdy i owocność przesłania Ewangelii. Niosły POKÓJ I DOBRO!
Dnia 20 czerwca 1961 roku przybyły do Ostrowa Wlkp. pierwsze trzy z nich.

Z wielkim zapałem i energią tworzyły ten nowy Dom Boży. Już w kilka miesięcy od przyjazdu miały u siebie Najświętszy Sakrament, a po przyjeździe kolejnych Sióstr – codzienną Mszę św. Po dwu latach od przyjazdu z Przasnysza Siostry zachowywały już praktycznie wymagania klauzury, choć oficjalny dekret w tej sprawie nosi datę 3 maja 1968 roku. Wcześniej, bo 29 września 1962 roku otrzymały dekretem prawa i przywileje klasztoru samodzielnego, łącznie z prawem prowadzenia własnego nowicjatu. Od tego czasu Siostry, jak przypisuje Reguła, uświęcają swą modlitwą dzień i noc.
Początki były szczególnie trudne, jednak z pomocą ówczesnego Prowincjała O. Benignusa – Kapucyna; wydatnej opieki św. Józefa, któremu Siostry powierzały sprawy tak duchowe, jak i ekonomiczne, a także dzięki własnej ciężkiej pracy, którą z pomocą Bożej łaski wykonywały, nie zaniedbując modlitwy, Siostry były w stanie się utrzymać i posuwać naprzód prace budowlane. Siostry tak wówczas, jak i dziś, zajmują się haftem, szyciem szat liturgicznych, malowaniem, pisaniem ikon, robieniem różańców, także tłumaczeniami z języka włoskiego, pracą we własnym ogrodzie. Ich jednak głównym zadaniem zawsze pozostaje modlitwa. Codziennie uczestniczą we Mszy św., adorują Pana Jezusa w Przenajświętszym Sakramencie, sprawują całość Liturgii Godzin. Jak dawniej, tak i dziś w prostocie i radości franciszkańskiej, pragną sercem i duszą całe swe życie poświęcić na chwałę Pańską i dla ratowania dusz, nieustannie trwając przy swym Oblubieńcu.

Naszym zadaniem jest kontynuować tę pracę. Szczególnie w tym Roku Wiary staje się ono dla nas szczególnym wyzwaniem; by pamiętać o tych, które nas poprzedziły, by "rozpamiętując ich wiarę naśladować ich czyny" (por. Hbr 13,7), by patrzeć odważnie naprzód i podejmować nieustannie nowe wyzwania cały czas pozostając wiernymi córkami św. Franciszka i św. Klary, by nieść światło wiary, wsparcie nieustannego czuwania przed Bogiem, także w imieniu całej ludzkości.
Zapraszamy do czytelni, gdzie w zakładce "Te, które nas poprzedziły" można zapoznać się z Siostrami, które już przeszły na drugą stronę życia.